1431/2004 : Απόφαση Εφετείου Αθηνών (Περίληψη) - Πανωτόκια

1431/2004 απόφαση Εφετείου Αθηνών


Μη υπολογισμός τόκων από ανατοκισμό ούτε λοιπών επιβαρύνσεων όπως ΕΦΤΕ, εισφ. Ν.128/1975, στη διαμόρφωση βάσης οφειλής για αλληλόχρεους λογαριασμούς και των εν γένει εξόδων των πιστωτικών ιδρυμάτων, βάσει του άρθρου 42 ν.2912/2001, με το οποίο αντικαταστάθηκε το άρθρο 30 ν.2789/2000 και ισχύει.
Η ρύθμιση του νόμου σύμφωνη με το Σύνταγμα και το άρθρο 1 του πρώτου προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης.
Η εισφορά του άρθρου 1 παρ. 1 και 3 Ν.128/1975 βαρύνει αποκλειστικά τα λειτουργούντα στην Ελλάδα πιστωτικά ιδρύματα και όχι τους δανειολήπτες πελάτες τους.
Με το άρθρο 6 ν. 1676/1986 επιβλήθηκε σε όλα επίσης τα πιστωτικά ιδρύματα φόρος ΕΦΤΕ, ο οποίος έχει ήδη καταργηθεί με το άρθρο 33 ν. 2873/2000. 
Επιθυμία του νομοθέτη είναι να απαλλάξει τον δανειολήπτη από την σημειούμενη κατά τα τελευταία χρόνια υπέρμετρη επιβάρυνση αυτού εκ μέρους των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από υψηλά επιτόκια και επαναλαμβανόμενους ανατοκισμούς, και να οριοθετήσει την έκταση των υποχρεώσεών του είτε αυτές είναι συμβατικές είτε είναι νόμιμες.
Αν ο νομοθέτης ήθελε να προστίθενται στη διαμορφούμενη συνολική οφειλή του άρθρου 30 ν.2789/00 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με το άρθρο 42 ν.2912/01, και άλλες επιβαρύνσεις από φόρους, τέλη, εισφορές, έξοδα κλπ., θα το όριζε ρητά.
Τούτο δε ουδόλως αντίκειται στο άρθρο 1 ή σε άλλο άρθρο του Συντάγματος ούτε και στο άρθρο 1 του πρώτου προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.

1431/2004 απόφαση Εφετείου Αθηνών


Μη υπολογισμός τόκων από ανατοκισμό ούτε λοιπών επιβαρύνσεων όπως ΕΦΤΕ, εισφ. Ν.128/1975, στη διαμόρφωση βάσης οφειλής για αλληλόχρεους λογαριασμούς και των εν γένει εξόδων των πιστωτικών ιδρυμάτων, βάσει του άρθρου 42 ν.2912/2001, με το οποίο αντικαταστάθηκε το άρθρο 30 ν.2789/2000 και ισχύει.
Η ρύθμιση του νόμου σύμφωνη με το Σύνταγμα και το άρθρο 1 του πρώτου προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης.
Η εισφορά του άρθρου 1 παρ. 1 και 3 Ν.128/1975 βαρύνει αποκλειστικά τα λειτουργούντα στην Ελλάδα πιστωτικά ιδρύματα και όχι τους δανειολήπτες πελάτες τους.
Με το άρθρο 6 ν. 1676/1986 επιβλήθηκε σε όλα επίσης τα πιστωτικά ιδρύματα φόρος ΕΦΤΕ, ο οποίος έχει ήδη καταργηθεί με το άρθρο 33 ν. 2873/2000. 
Επιθυμία του νομοθέτη είναι να απαλλάξει τον δανειολήπτη από την σημειούμενη κατά τα τελευταία χρόνια υπέρμετρη επιβάρυνση αυτού εκ μέρους των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από υψηλά επιτόκια και επαναλαμβανόμενους ανατοκισμούς, και να οριοθετήσει την έκταση των υποχρεώσεών του είτε αυτές είναι συμβατικές είτε είναι νόμιμες.
Αν ο νομοθέτης ήθελε να προστίθενται στη διαμορφούμενη συνολική οφειλή του άρθρου 30 ν.2789/00 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με το άρθρο 42 ν.2912/01, και άλλες επιβαρύνσεις από φόρους, τέλη, εισφορές, έξοδα κλπ., θα το όριζε ρητά.
Τούτο δε ουδόλως αντίκειται στο άρθρο 1 ή σε άλλο άρθρο του Συντάγματος ούτε και στο άρθρο 1 του πρώτου προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.